Dzień 7. Wieczór

Po zwiedzeniu cmentarza wybrałam się dalej. Przed obwodnicą ostatni budynek BNTU:

Dalej osiedla.

Miejscowi chłopcy mają rozmach w wyznawaniu miłości:

 [Także, mamo, nie martw się, mogło być gorzej ;)]

Ponieważ tu wyczerpał się drugi komplet akumulatorków, kupiłam baterie (i przy okazji мороженое, czyli lody :)), wsiadłam w metro i pojechałam obejrzeć Niemigę.

Róże przy wyjściu z metra symbolizują ludzi, którzy zginęli na schodach prowadzących na stację Niemiga, kiedy podczas odbywającego się niedaleko koncertu rozszalała się burza. Szczegóły zna wikipedia, ale nie polecam czytać osobom o słabych nerwach.

To miejsce z kilkoma kościołami i cerkwiami. Niemiga, choć jest chyba najbardziej zadbaną dzielnicą miasta, zupełnie nie przypadła mi do gustu - została przygotowana pod turystów, ceny w restauracjach są zachodnie, a taksówkarze czekają tylko na innostrańców. Można nawet znaleźć tablice w języku angielskim - jakie to inne od reszty miasta. Mało jest za to lokalnej ludności, co sprawia, że miejsce jest nudne i martwe.